Goede voornemens voor 2026: geen allergenenrecalls meer!
Allergenen staan al jaren bovenaan in de lijst van terugroepacties binnen de voedingsmiddelenindustrie. De oorzaak? In de meeste gevallen is het simpelweg een etiket dat niet klopt of verkeerd geplakt is. En dat is zorgelijk, want ondanks de risico’s blijkt het nog steeds lastig om allergenen écht onder controle te krijgen. Dus: waar zit ‘m dat in?
Jacob Schilstra – 3 min. Leestijd
Iedereen is het erover eens: allergenenbeheer is een kritisch thema. Als het misgaat, is de impact direct: een recall is onvermijdelijk. Toch gaan we er als branche anders mee om dan met klassieke gevaren zoals glas, Listeria of metaal. Waarom? Omdat allergenen vaak bewust worden toegevoegd. Dat maakt beheersing via een CCP of OPRP (zoals bij pasteurisatie of metaaldetectie) ingewikkeld of zelfs onmogelijk.
Wat doe je met een voedselveiligheidsrisico dat je niet procesmatig kunt beheersen? Juist – dan wordt communicatie cruciaal. Het etiket is dé manier om de consument te informeren. Als dát niet klopt, is het risico direct: de allergene stof staat niet (goed) vermeld en dus grijpt de consument mis. Toch zien we in de praktijk dat etikettering niet dezelfde formele status krijgt als andere CCP’s. En dat is een gemiste kans.
Wat maakt etikettering zo kwetsbaar?
In veel gevallen ligt de oorzaak bij menselijke fouten. Denk aan:
Het verschil met andere CCP’s? Die zijn vaak beter geborgd en structureel ingericht. Etikettering krijgt in de praktijk vaak niet dezelfde aandacht, structuur of monitoring – terwijl de risico’s vergelijkbaar zijn.
Vanaf hier is er verschil tussen de aanpak van allergenen en van overige voedselveiligheids-gevaren: Er is een HACCP-aanpak nodig voor de beheersing van de voedselveiligheid van het product als zodanig. Voor de beheersing van de productinformatie/communicatie niet. Natuurlijk, de certificatie-schema’s hebben eisen omtrent allergenenmanagement en etikettering. Maar dit leidt niet tot een formeel ‘CCP’ voor communicatie met bijbehorende ‘gewicht’ en structuur voor een aantoonbare robuuste beheersing.
De ISO 22000 biedt hiervoor al handvatten – mits je etikettering niet ziet als een randvoorwaarde, maar als integraal onderdeel van je voedselveiligheidsaanpak.
Een goede allergenenaanpak vraagt om meer dan een controle op het einde. Het vraagt om teamwerk, discipline én het juiste gewicht voor communicatie. Door etikettering op te schalen naar het niveau dat past bij het risico, maken we allergenenrecalls écht verleden tijd.
Wil je hier meer over weten of je aanpak laten toetsen? Neem contact met ons op. Samen maken we van jouw goede voornemen een structurele verbetering.